Parafia św. Wawrzyńca w Bielowicku

Liturgia

2021-01-26, Wtorek, Rok B, I, Wspomnienie św. biskupów Tymoteusza i Tytusa
Hbr 10, 1-10
Ps 40 (39), 2ab i 4ab. 7-8a. 10. 11 (R.: por. 8a i 9a)
Por. Mt 11, 25
Mk 3, 31-35
2021-01-27, Środa, Rok B, I, Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Anieli Merici, dziewicy
Hbr 10, 11-18
Ps 110 (109), 1b-2. 3-4 (R.: por. 4b)
Aklamacja
Mk 4, 1-20
2021-01-28, Czwartek, Rok B, I, Wspomnienie św. Tomasza z Akwinu, prezbitera i doktora Kościoła
Hbr 10, 19-25
Ps 24 (23), 1b-2. 3-4b. 5-6 (R.: por. 6)
Ps 119 (118), 105
Mk 4, 21-25

Wydarzenia

 

Msza św. za śp. bp. Adama Dyczkowskiego w jego rodzinnym mieście

Msza św. za śp. bp. Adama Dyczkowskiego w jego rodzinnym mieście

Mszy św. żałobnej w intencji śp. bp. Adama Dyczkowskiego przewodniczył 23 stycznia w Kętach bp Roman Pindel. W kęckim sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia, w którym zmarły duchowny przyjął pierwsze sakramenty i udzielił w przeszłości prymicyjnego błogosławieństwa, modlili się podczas Eucharystii m.in. kapłani, siostry zakonne, członkowie Bractwa św. Jana Kantego, przedstawiciele rodziny zmarłego 10 stycznia br. emerytowanego biskupa zielonogórsko-gorzowskiego, a także parafianie.

Kazanie podczas liturgii żałobnej wygłosił pochodzący z Kęt ks. Jacek Kobiałka, proboszcz parafii w Strumieniu. Duchowny przypomniał sylwetkę zmarłego hierarchy. Zaznaczył, że rozpoczął on drogę do Boga od chrztu w tej właśnie świątyni.

 

„To tu także przystąpił do pierwszej komunii świętej i przyjął sakrament bierzmowania. To tu, w tym mieście, ziemi św. Jana Kantego, bł. Ludowiki, matki i córki Borzęckiej, klasztoru ojców reformatów, sióstr klarysek, zmartwychwstanek, w szlachetnej rodzinie państwa Dyczkowskich zrodziło się powołanie do kapłaństwa” – podkreślił kaznodzieja i wyjaśnił, że jako młody kapłan ks. Adam od początku chciał pracować na tzw. ziemiach odzyskanych.

Przybliżając proces edukacyjny przyszłego biskupa, duchowny zwrócił uwagę na dynamiczny wymiar jego kapłaństwa otwartego na różne formy duszpasterstwa. Odnosząc się do jego zawołania biskupiego „Sursum corda”, wskazał, że hasło to „stało się ciałem” w życiu śp. bp. Adama. „Podnosił serca w górę i ku Bogu” – dodał, dzieląc się osobistymi wspomnieniami związanymi z postacią kęckiego rodaka.

Ks. Kobiałka, charakteryzując duchowość zmarłego, zwrócił uwagę, że śp. bp. Adam miał zawsze czas dla Kęt i często odwiedzał swoje rodzinne miasto nad Sołą. Podzielił się także niezwykle pochlebnymi opiniami, jakie usłyszał o byłym biskupie zielonogórsko-gorzowskim z ust księży tej diecezji.

„Śp. księże biskupie Adamie! Od najmłodszych lat byłeś wielkim czcicielem Matki Bożej Pocieszenia, św. Jana z Kęt, bł. Ludowiki i wielu innych świętych i błogosławionych. Niech oni teraz wprowadzą cię w procesji przed Boży majestat po nagrodę nieba. ‘Żegnaj Harnasiu’ – tak pewnie zwróciliby się do ciebie teraz twoi studenci z duszpasterstwa akademickiego, a my, twoi rodacy i wielcy dłużnicy, obiecujemy o Tobie pamiętać w naszych modlitwach” – zakończył.

W uroczystościach pogrzebowych bp. Adama Dyczkowskiego, zaplanowanych na 25 i 26 stycznia w kościołach –  pw. Ducha Świętego w Zielonej Górze i pw. Pierwszych Męczenników Polski w Gorzowie Wlkp. udział weźmie delegacja wiernych z kęckiej parafii pw. śś. Małgorzaty i Katarzyny oraz przedstawiciele Bractwa św. Jana Kantego, którego honorowym członkiem był także bp Adam.

7 marca 2020 r. przedstawiciele Bractwa, z księżmi – proboszczem Zbigniewem Juraszem i Krzysztofem Rębiszem – udali się do Zielonej Góry, by wręczyć bp. Dyczkowskiemu legitymację honorowego członka i zaprezentować togi i sztandar.

Śp. bp Adam Dyczkowski urodził się 17 listopada 1932 r. w Kętach w rodzinie Feliksa i Marii z d. Jurasz. Jego ojciec był nauczycielem matematyki w kęckim liceum ogólnokształcącym. W rodzinnej miejscowości przyszły biskup ukończył szkołę podstawową, gimnazjum i liceum. W 1952 r. wstąpił do Arcybiskupiego Seminarium Duchownego we Wrocławiu. 23 czerwca 1957 r. otrzymał święcenia kapłańskie z rąk bp. Bolesława Kominka. W latach 1957-64 na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim odbywał studia specjalistyczne, które uwieńczył uzyskaniem tytułu doktora w zakresie filozofii przyrody. Następnie pracował we Wrocławiu jako wikariusz parafii katedralnej, duszpasterz młodzieży akademickiej i inteligencji, a także wykładowca filozofii w seminarium duchownym.

21 września 1978 r. został mianowany biskupem pomocniczym we Wrocławiu. Święceń biskupich 26 listopada 1978 r. udzielił mu abp Henryk Gulbinowicz. Jako zawołanie swej posługi biskupiej przyjął słowa Sursum corda (W górę serca). Był wikariuszem generalnym, odpowiedzialnym za duszpasterstwo akademickie, duszpasterstwo inteligencji, nauczycieli, harcerzy i innych środowisk zawodowych. Działał w Dolnośląskim Komitecie Odrodzenia Harcerstwa pełniąc w nim funkcję przewodniczącego oraz w Towarzystwie Przyjaciół Ossolineum jako członek zarządu, a także w Społecznym Komitecie Panoramy Racławickiej. W ramach Konferencji Episkopatu Polski był wiceprzewodniczącym Komisji ds. Duszpasterstwa Akademickiego, wchodził też w skład Komisji ds. Zakonnych, ds. Duszpasterstwa Ogólnego oraz ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia.

 

 

25 marca 1992 r. został mianowany biskupem pomocniczym w nowo utworzonej diecezji legnickiej. 17 lipca 1993 r. otrzymał nominację na biskupa zielonogórsko-gorzowskiego. 19 lipca 1993 r. objął kanonicznie rządy w diecezji, ingres do katedry gorzowskiej odbył 5 września 1993 r., a ingres do konkatedry w Zielonej Górze – 12 września tegoż roku. Jako biskup diecezjalny wspierał aktywność wiernych świeckich poprzez promocję stowarzyszeń katolickich, a zwłaszcza Akcji Katolickiej i Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży. Na czas jego posługi przypadły istotne wydarzenia w życiu diecezji, takie jak obchody pięćdziesięciolecia polskiej administracji kościelnej w Gorzowie Wlkp. (1995 r.), wizyta papieża Jana Pawła II (1997 r.), rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego bp. Wilhelma Pluty (2002 r.) oraz tysiąclecie śmierci pierwszych męczenników Polski w Międzyrzeczu (2003 r.). Po osiągnięciu 75. roku życia złożył rezygnację z urzędu. 29 grudnia 2007 r. przeszedł w stan spoczynku. Na emeryturze zamieszkał w Domu Księży Emerytów w Zielonej Górze.


Pogrzeb śp. Marii Koterbskiej

Pogrzeb śp. Marii Koterbskiej

 

„Pani Maria Koterbska niosła ludziom piękno, realizowała w jakiś sposób dzieło, które Bóg rozpoczął w ogrodzie Eden, na samym początku” – podkreślił 22 stycznia 2021 r. ks. Grzegorz Guga podczas pogrzebu znanej piosenkarki w kościele pw. Opatrzności Bożej w Bielsku-Białej. W tej samej świątyni przed 70 laty Maria Koterbska zawarła związek małżeński z Janem Franklem. Artystka, zmarła 18 stycznia 2021 r. w Bielsku-Białej w wieku 96 lat, spoczęła na bielskim cmentarzu przy ul. Grunwaldzkiej obok swego długoletniego małżonka, który odszedł w ubiegłym roku.

Wikariusz bialskiej parafii ks. Guga zapewnił, że głos piosenkarki nie umilkł, wbrew temu, że „śmierć zamknęła jej usta”. „Ta muzyka wciąż trwa. Dziś pragniemy karmić się tym pięknem obecnym w dziedzictwie i dorobku pani Marii Koterbskiej. Jej muzyka jest cudownym lekarstwem dla współczesnego świata, szczególnie dziś, kiedy jesteśmy pogrążeni w pandemii” – zaznaczył młody kaznodzieja, wskazując, że wyrażana przez artystkę „niezniszczalność miłości i radości” swoje źródło ma w Stwórcy. Podkreślił zarazem, że śp. Maria była uosobieniem klasy, stylu i elegancji.

 

fot. Paweł Sowa/Wydział Prasowy UMBB

 

„Pani Koterbska ukazuje współczesnemu światu, co to znaczy być człowiekiem, tak po prostu” – dodał. „Była człowiekiem, wychodząc z empatią na pomoc ludziom całkowicie obcym, przypadkowym. Okazywała serce” – zaznaczył, przypominając, że artystka dbała o polskie słowo, nienaganną dykcję, akcent i wymowę. „Stanowi inspirację, by nie zgadzać się na bylejakość i przeciętność” – podkreślił. Jak zaznaczył, człowieczeństwo zmarłej piosenkarki wyrażało się w więzach rodzinnych, a w szczególności wobec miłości do ukochanego małżonka.

Na koniec duchowny zapewnił, że Bóg zaprosił panią Marię do życia wiecznego, do Jego wiecznej radości. Przytoczył też słowa ulubionego przez zmarłą piosenkarkę utworu z jej repertuaru, jak to przyznała kiedyś księdzu: „Odejdź smutku, bo już dzień…”. „Niebo to miejsce, w którym serce puka we wszystkich możliwych rytmach, także w rytmie cza-cza” – stwierdził kapłan, nawiązując do znanego przeboju Marii Koterbskiej.

 

fot. Paweł Sowa/Wydział Prasowy UMBB

 

Na koniec liturgii syn zmarłej Roman Frankl wyraził przekonanie, że jego mama, „zawsze była bardzo normalną osobą”. „Wszystkie te hołdy, które o sobie słyszała, nieco ją peszyły. Pewnie próbowałaby dowcipem te słowa złagodzić” – zaznaczył kompozytor i zapewnił, że Maria Koterbska ,,była matką wyjątkową, kochającą, ciepłą. Była matką na każde zawołanie”.

W odczytanym liście prof. Piotra Glińskiego, wicepremier zaakcentował, że „śp. Maria Koterbska pozostawiła nam bogatą spuściznę artystycznej aktywności, która kształtowała wrażliwość i niosła radość kilku pokoleniom Polaków”.

Słowa pożegnania wypowiedział prezydent Bielska-Białej Jarosław Klimaszewski. „Bielsko-Biała jest dumne z pani Marii” – dodał. Głos zabrali także inni uczestnicy modlitwy, a nad mogiłą Marii Koterbskiej na cmentarzu młodzież z bielskiej piwnicy artystycznej zaśpiewała słynny szlagier ,,Parasolki”.

Maria Koterbska urodziła się 13 lipca 1924 r. w Bielsku. Wśród największych przebojów słynnej bielszczanki były m.in. takie szlagiery, jak: „Karuzela”, „Rudzielec”, „Złoty pierścionek”, „Serduszko puka w rytmie cza-cza”, „Augustowskie noce” czy „Parasolki”.

W 1999 r. zasłużona piosenkarką została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotym Medalem ,,Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.


Linki

Zasady przetwarzania danych

Dotyczące danych z formularza wysyłanych ze strony.

Dane z powyższego formularza będą przetwarzane przez naszą firmę jedynie w celu odpowiedzi na kontakt w okresie niezbędnym na procedowanie przekazanej sprawy. Podanie danych jest dobrowolne, ale niezbędne do przetworzenia zapytania. Każda osoba posiada prawo dostępu do swoich danych, ich sprostowania i usunięcia oraz prawo do wniesienia sprzeciwu wobec niewłaściwego przetwarzania. W przypadku niezgodnego z prawem przetwarzania każdy posiada prawo do wniesienia skargi do organu nadzorczego. Administratorem danych osobowych jest Parafia św. Wawrzyńca w Bielowicku, siedziba: 43-386 Świętoszówka, Bielowicko 84.